Arkadaşlık değil

Bilmiyorum sadece ben mi öyle hissediyorum ama bazı insanlarla aramda o kadar özel bir bağ var ki bu “bağ”ı nasıl tanımlayabileceğimden emin değilim. Arkadaşlık değil. Dostluk da diyemiyorum çünkü dostluk da zaman gerektirir. Speechless.

Öyle insanlar ki, onları kısa bir süreliğine tanıma fırsatım olmuş, sevmiş ve elimde olmayan sebepler dolayısıyla yollarımızı ayırmışım.

(Yol teorimi yayınlamış mıydım hatırlamıyorum, yayınlamadıysam yakında.. felan)

Zehra bir fotoğraf paylaştı instagramda. Onu özlediğimi fark ettim sonra. Ve özlediğim tüm diğer insanlar aklıma geldi. Tamam, tümü değil belki, bazıları.

Zehra, Berat, Osman, Sudenaz, Yağmur, Burak, diğer Burak, Işık, İrem, Alper, ve şu an hadi yazayım dediğimde aklıma gelmeyenler… Hepinizi tanımış olmaktan oldukça mutluyum. İyi ki hayatıma kısa bir süre olsa da girdiniz. Başka koşullarda olsam eminim sizi tutar ve sonsuza kadar bırakmazdım. Ama şu an kendim için olduğum kadar yeni tanıştığım insanlar için de toxic bir insanım. Umarım ilerleyen dönemlerde tekrar karşılaşırız ve yakın olma fırsatımız olur. Hoş bir tek Berat’ı tekrar görmeyi ummuyorum çünkü ne yaparsam yapayım herkes bana her zaman kibardı o dışında.

Bazıları olur, hissettiğinizi anlaması için konuşmanız gerekmez onun yanında. Sadece oturup bir bardak şarap veya tek dal kalış sigarayı beraber bitirebilirsiniz. En büyük korkularınızı paylaşıp bunların paylaştıkça rahatlattığını fark edebilirsiniz. Çirkin bir şekilde ağlayabilirsiniz utanmadan. (kuzenim bir daha benimle asla romantik film izlemeyeceğini çünkü çok çirkin ve sümüklü ağladığımı söyledikten sonra yanında rahat ağlayabildiğim insanlar listesi çok daraldı benim için)  Bazen çözüm ararsınız, bazen soruna içersiniz. O insanların bir kısmı bu listede işte. Umarım yollarımız kesişir.

Bu arada benim insanları ayırdığım kategorilerden biri de şu: Adını bildiğim, konuşursak iyi anlaşabileceğimizi bildiğim, bu halimle kimseyle yakın olmak istemediğim ve bir miktar da koca bir korkak olduğum için gidip konuşmadığım.

İyi bir gözlemci olduğumu düşünüyorum yani az çok haberdarım herkesten. Ve tanımadıklarımı bile anlayabiliyorum genelde- ne mal olduklarını- Bu sebeple kendimi bir mahvoluşa sürüklemediğim sürece (bknz erhan- eh çok da yok oluş sayılmaz ama aralık ayı içinde başıma gelmiş en üzücü ve hakkında konuşmaktan ne hissettiğimi bilmediğim bi hikaye) sakin ve olgun davranıp kişiye göre hareket edebiliyorum.

Konu gene çok saptı. Sanırım bu yüzden asla iyi bir yazar olamayacağım.

Zehra diyorduk.

Umarım o da hazırlığı geçer. (tabi daha benim geçeceğimin garantisi yok ama da ekini koyarak evrene olumlama yapıyorum canım evren süperim ingilizce biliyorum mütişim hazırlığı geçeceğim) Onunla vakit geçirmeyi özledim. En son ne zamandı hatırlamıyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s