Züleyha

Az önce bir araştırma yaparken aklıma geldi Züheyla. Adını doğru hatırladığımdan bile emin değilim.

Onu Mürüden kıskandığımı hatırlıyorum ilk olarak. Mürüyü de amma sevmiştim he. Bir gün yurdun arkasında Zülü ağlarken karşılaşmışlar. Benim salak sigaradan geliyormuş. Öyle bir anlatmıştı ki Züleyha, onu öldüresim gelmişti. O sıralar benim olmayan bir çocuk için.

Her şeyin başında anlatmam gereken şey Züleyhanın nasıl geldiği olmalı sanırım. Bir salı günü olmalı. Beden eğitimi dersindeydik, dışarıdaydık. O sıralar sınıfta birisi gitmişti sanırım çünkü 29 kişiydik ve sınıf çok çabuk dolabiliyordu. Birilerinin gelmesini umuyorduk. Şahsen ben mütiş bir insanın geleceğini çok fazla umuyordum. Yurt kapısında valiziyle dikilen birini gördüğümde nerdeyse koşarak gitmiştim, tanışmıştık. Garip bir kızdı. Gamze gibi değildi ama şimdi bakınca çok iyi arkadaş olabileceklerini düşündüm-eh belki de olmuşlardır. Benim yeni gelenleri ve dışlanmışları ortama kabul ettirme gibi gereksiz bir isteğim vardı o zamanlar. Ne kadar iyi arkadaş çevresine sahip olursam olayım o kişiye gider tanışır onun içimize girmesine yardım etmeye çalışırdım. Zülüde de öyle oldu.

Edalar sevmedi onu sonra.

Hatırladığım kadarıyla Zülü, ben, Buse diğer üçünden ayrıldık. (Buse değil de Esin de olabilir emin değilim)

Sonraki hatırladığım şey Eda ve İpek’in bize çok tavırlı davrandığı idi.

Sonraki hatırladığım şey ise yağmurdu.

Yağmur yağıyordu ve biz beşimiz, asıl grup, en sevdiğim yurtçular, yağmurun altında birbirimize sarılmıştık. Ben voleybol oynamayı çok sevdiğimle alakalı bir şeyler mırıldanmıştım.

Züleyhanın pencereden baktığını gördük bir an. Bizi ayırdığını sanmıştı. İyi miydi kötü müydü niyeti, hiçbir fikrim yok. Ama o ekiple, ben sıçıp sıvayana kadar çok mutlu bir şekilde geçirdik kalan zamanlarımızı.

Sizi seviyordum Eda, Buse, İpek, Esin. Sizi seviyorum da. Eh, ilk ikinizi en azından. Sanırım. Bilmiyorum. O aramızdaki arkadaşlık bitmeseydi her şey çok farklı olabilirdi. Özür dilerim. Ama siz de hatalıydınız.

Neyse

O yağmurlu günde en sevdiğim arkadaşlarım, kardeşlerimle sarıldığım an aklıma yıllar sonra ilk defa geldi. Öyle bir hissi uzun zamandır yaşamadım. Darısı gelecek günlere…

 

Not: Eğer bir grupla aynı anda yemek yiyip, aynı anda uyuyup, aynı anda uyanıp, aynı anda dedikodu yapıp, yan yana işeyip, yan yana duş alıyorsanız.. Eğer birileri siz ağladığınız için ağlamaya başlıyorsa.. Oda arkadaşınız ya da değil, siz kardeş olmuşsunuz. Kan bağından değişik bir şey. Yurtta edindiğim arkadaşlıklar unutulmayacak yıllar geçse bile. Bahar hariç, Bahar dağa kaçmış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s