karantina molası

merhaba,

kendi – sıradan – problemlerimle cebelleşiyorum bu aralar.

malum, karantina, sağlığın önemi falan. evet koronadan ölmek istemiyorum. ve daha da kolektif bir düşünce olarak, benim yüzümden insanların ölmesini istemiyorum. bir ayı geçti kendimi eve hapsedeli. damn it keşke balkonum olsaydı diye zırlıyorum bir aydır.

minnettarım bu aralar hayata. problemlerim çok sadeleşti çünkü. ve çok güzel olduğunu fark etmeye başladım bu sadelik sayesinde. *tamamen annem sayesinde* evim var, içi – çoğu – sağlıklı şeylerden oluşan buzdolabım, yanan kaloriferlerim, sıcak suyum, param, beni düşünen komşularım, bunlar yetmezmiş gibi bunların hepsini paylaştığım iki iki buçuk yaşında, bana aşık, kara bir oğlum var. *annemden bağımsız olarak* güzel arkadaşlıklarım….

belki de eksikliğini hissettiğim tek şey beraber karantinaya girmiş olmayı dileyeceğim bir birey. tercihen erkek. // erkek yazmaya çalışırken elim eren yazdı. düzeltmek üzdü. hala kırgınım. //

tek fazlalığım da abartılı bir şekilde bana rahatsızlık vermesine rağmen her tür çabama rağmen bir türlü azaltmayı beceremediğim kocaman bedenimdeki gereksiz moleküller. *halledicem*

yani ders çalışmaktan ve kendimi evden çıkmadan daha mükemmel daha daha mükemmel yapabilmeye dair çalışmalarım haricinde bu sıralar pek bir şey yok.

hikaye yazmaya tekrar başlamayı düşünüyorum. hele bi şu sağlıklı yemek pişirmek alışkanlığımı halledeyim. geliyorum. yakında.

umarım boş laflar etmiyorumdur. umuyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s